Home: ZELFVERTROUWEN.NL
1. Welkom
2. Wat is zelfvertrouwen?
3. Algemene informatie
4. Kinderen
5. Jongeren
6. Volwassenen
7. Adressen en Contact
8. Meer informatie
current item 9. Doordenkers
Cartoons
Gedichten
Gezegdes
Uitspraken en citaten
Verbetering zelfvertrouwen
-Verhalen
Vragenlijst Zelfvertrouwen
10. Prikbord
11. Je eigen ervaringen
12. Zelfvertrouwen is ...
Leeskring Inspiratie
Colofon
Disclaimer
Ondersteuning
Verhalen 
 

De man, de jongen en de ezel

Aesopus (zesde eeuw voor Christus) Fabel no. 62

Een man en zijn zoon gingen met hun ezel naar de markt in een dorp verderop gelegen. Toen ze een korte tijd onderweg waren, passeerden zij een boer en deze zei:”Jullie zijn ook niet goed wijs, want een ezel is om op te rijden en zeker niet bedoeld om er naast te gaan lopen!”

En de man zette zijn zoon op de ezel en zij vervolgden toen weer hun reis. Maar spoedig ontmoetten zij een groep mannen, waarvan er één man zei:”Moet je eens die luie jongen zien, hij laat zijn vader lopen, terwijl hij lekker op de ezel zit?!”

De man beval zijn zoon onmiddellijk om van de ezel af te komen en ging er vervolgens zelf opzitten. Maar ze hadden slechts een kort stukje weg afgelegd, toen zij twee vrouwen passeerden. De ene vrouw tegen de andere vrouw:”Wat is dat toch een wrede vader dat hij zijn zoontje zo naast de ezel laat strompelen?!”

Nu, toen wist de man niet meer wat hij moest doen; toen ging hij maar op de ezel zitten en zette tenslotte de jongen voor zich neer op de ezel. En zij kwamen in het dorp aan.
De toeschouwers begonnen hem uit te jouwen en hem na te wijzen. De man stopte en reed met de ezel naar de toeschouwers en vroeg waarom zij toch zó vervelend deden.
En de toeschouwers zeiden:”Schaam jij je niet diep, dat jij die arme ezel zo zwaar belast met jezelf en je lompe zoon?”

De man en de jongen gingen van de ezel af en gingen diep nadenken wat zij nu toch zouden moeten doen. Zij dachten en dachten, totdat ze op het laatst een oplossing hadden. Zij hakten een stevige grote tak af en bonden hieraan de poten van de ezel vast. Zij pakten de paal op en droegen de ezel met de paal op de schouders. De jongen voorop en de man erachter. Zó liepen ze vervolgens naar de marktplaats en de mensen, die ze onderweg tegenkwamen, begonnen hen bij dit aparte tafereel luidkeels uit te lachen.

Toen ze echter bij de brug vlak voor de markt waren aangekomen, schopte de ezel zijn achterpoten los van de paal en dat veroorzaakte dat de jongen van schrik de paal uit zijn handen liet vallen. In het strijdgewoel dat hierna ontstond, viel de ezel over de brug en kwam hij in de diepe rivier terecht. En omdat zijn voorpoten nog waren vastgebonden, verdronk hij jammerlijk.

“Dat zal jullie leren,” zei een oude wijze man, die hen gevolgd had:

“Wanneer je het ook iedereen naar de zin wil maken, krijgt uiteindelijk niemand zijn zin!”

(JR: Moraal van dit verhaal: je kunt in een aantal gevallen maar beter naar jezelf luisteren dan op het oordeel van anderen afgaan!)

Draaiende borden ...

Er was eens een Chinees, genaamd Quali. Met de achternaam heette hij Teit. Quali verdiende de kost met een circusact. Hij had namelijk een aantal stokken, waarop borden draaiden. De kunst was om niet te weinig, maar ook niet teveel borden op te zetten en deze - door de stok een draai te geven - goed draaiende te houden. Op een gegeven dag kwam neef Quanti, uit dezelfde tak Teit, bij Quali op bezoek. Quanti zag de act even aan en zei tegen Quali: "Je moet toch wel het aantal borden vergroten, want je act is zó niet echt spannend ". En Quali zette er een paar stokken en draaiende borden erbij. Na korte tijd waren er een groot aantal borden aan het draaien. Maar tegelijkertijd had Quali de grootste moeite om alle borden draaiende te houden. Hij vroeg Quanti om hem te helpen, maar deze zei: " Neen, het is jouw act, je zult hetzelf moeten doen! ". Het gevolg was dat er borden begonnen te vallen en de act op een mislukking uitliep. Quali, dit ziende, zei: " Voortaan doe ik wat ik zelf wil en kan!"

Moraal van dit verhaal - vertaald naar de tegenwoordige tijd: We moeten dikwijls van onszelf en/of van anderen zoveel, dat het ons niet lukt om aan alles even veel aandacht te besteden. Hierdoor komen we tijd tekort om zaken goed uit te werken en ontwikkelen we op deze manier ook een gebrek aan zelfvertrouwen. Gewoon omdat ons de tijd ontbreekt en we geen keuzes in ons leven maken tussen wat belangrijk en wat minder belangrijk is.

(Roelofs, 2004)


  Cartoons
  Gedichten
  Gezegdes
  Uitspraken en citaten
  Verbetering zelfvertrouwen
  Vragenlijst Zelfvertrouwen



www.confidence.nl